ജാലകം നിത്യജീവൻ

nithyajeevan

nithyajeevan

Monday, October 31, 2011

നല്ല സമരിയാക്കാരന്റെ ഉപമ

 ഈശോ ജറുസലേം ദേവാലയത്തിലാണ്. ഈശോയുടെ പ്രഭാഷണം കേൾക്കാന്‍ പതിവുള്ള ജനക്കൂട്ടത്തിനു പുറമേ ഏതാനും നിയമജ്ഞരും അറിയപ്പെടുന്ന റബ്ബിമാരുടെ ശിഷ്യരും എത്തിയിട്ടുണ്ട്.   ഗൗരവത്തോടെ ഈശോയെ  ശ്രവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു നിയമജ്ഞന്‍  ചോദിക്കുന്നു; "ഗുരുവേ, നിത്യജീവന്‍  പ്രാപിക്കുന്നതിന് ഞാന്‍  എന്തു ചെയ്യണം? മറ്റുള്ളവർക്ക് നീ മറുപടി കൊടുത്തല്ലോ. എനിക്കും മറുപടി തരണമേ."
"നീ എന്തിനാണ് എന്നെ പരീക്ഷിക്കാന്‍  ശ്രമിക്കുന്നത്? നിയമത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായിട്ടുള്ള എന്തെങ്കിലും ഞാന്‍  പറയുമെന്നാണോ നീ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്? നിയമത്തിൽ എന്താണു് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്? നിയമത്തിലെ ഒന്നാമത്തെ കൽപ്പന ഏതാണ്?"
"നിന്റെ കർത്താവായ ദൈവത്തെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണആത്മാവോടും പൂർണ്ണ ശക്തിയോടും കൂടെ സ്നേഹിക്കുക. നിന്നെപ്പോലെ തന്നെ നിന്റെ അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കുക."
"നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. അതു ചെയ്യുക. എന്നാൽ നിനക്ക് നിത്യജീവന്‍  ലഭിക്കും."
"പക്ഷേ, ആരാണ് എന്റെ അയൽക്കാരന്‍ ? ലോകം നിറയെ നല്ലയാളുകളും ചീത്തയാളുകളുമുണ്ട്. അറിയപ്പെടാത്തവരും ഇസ്രായേലിനോടു സ്നേഹമുള്ളവരും വിരോധമുള്ളവരുമുണ്ട്. ഇതിലേതാണ് എന്റെ അയൽക്കാരന്‍?"

                             "ഒരു മനുഷ്യന്‍  ജറുസലേമിൽ നിന്ന് ജറീക്കോയിലേക്കു പോവുകയായിരുന്നു.  മലയിടുക്കുകളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അയാൾ കൊള്ളക്കാരുടെ കൈയിലകപ്പെട്ടു. അവർ അവനെ കൊള്ളയടിച്ചു സകല സാധനങ്ങളും അപഹരിച്ചു. അവനെ മർദ്ദിച്ച് അവശനാക്കി മൃതപ്രായനാക്കി വഴിയരികിൽ ഇട്ടിട്ടു് കടന്നുകളഞ്ഞു.

ദേവാലയത്തിലെ ശുശ്രൂഷകൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം ഒരു  പുരോഹിതന്‍ യാത്ര ചെയ്ത് ആ വഴിയേ വന്നു. ഓ! പരിശുദ്ധ സ്ഥലത്തെ കുന്തിരിക്കത്തിന്റെ സുഗന്ധം അപ്പോഴും അവന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.  അവന്റെ ആത്മാവും  സ്വഭാവാതീതമായ കാരുണ്യവും സ്നേഹവും കൊണ്ട്  സുഗന്ധപൂരിതമാകേണ്ടതായിരുന്നില്ലേ? ദൈവഭവനത്തിൽ അത്യുന്നതനെ തൊട്ടാലെന്നപോലെ ദൈവത്തോട് അടുത്ത 
ആൾ ... തിരിച്ചു വീട്ടിലെത്താനുള്ള തിരക്കിലായിരുന്നു അയാൾ. മുറിവേറ്റു കിടന്ന മനുഷ്യനെ അയാൾ നോക്കി; പക്ഷേ നിന്നില്ല. ധൃതിയിൽ അയാൾ നടന്നുനീങ്ങി.

പിന്നീട് ഒരു ലേവായന്‍  അതിലേ കടന്നുപോയി. ദേവാലയ ശുശ്രൂഷയിലേർപ്പെടാനുള്ള താന്‍  അശുദ്ധനാകുന്നത്  യുക്തമാണോ? അല്ല; ഒരിക്കലും പാടില്ല. അയാൾ കുപ്പായം ചുരുക്കിപ്പിടിച്ചു; രക്തം പുരളാതിരിക്കാന്‍.  വേദന കൊണ്ടു ഞരങ്ങുന്ന ആ മനുഷ്യനെ ആകെ ഒന്നു നോക്കിയ ശേഷം അയാൾ ദേവാലയത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി ധൃതിയിൽ നടന്നുനീങ്ങി.

മൂന്നാമത് ഒരു സമരിയാക്കാരന്‍  സമരിയായിൽ നിന്ന് ജോർദ്ദാന്‍  കടവിലേക്കു യാത്ര പോകയായിരുന്നു. രക്തം വഴിയിൽ കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ യാത്ര നിർത്തി. സന്ധ്യാസമയമായതിനാൽ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മുറിവേറ്റു കിടന്ന മനുഷ്യനെ അയാൾ കണ്ടു. അയാൾ കുതിരപ്പുറത്തു നിന്നു താഴെയിറങ്ങി. അവശനായിരുന്ന മനുഷ്യന് നല്ല  വീര്യമുള്ള വീഞ്ഞു് സ്വൽപ്പം പകർന്നു കൊടുത്തു കുടിപ്പിച്ചു. പിന്നീട് അയാളുടെ പുറങ്കുപ്പായം കീറി ആ തുണി കൊണ്ട് മുറിവുകൾ  വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ വെച്ചുകെട്ടി, അയാളെ കുതിരപ്പുറത്തു കയറ്റി വളരെ സൂക്ഷിച്ചു കുതിരയെ ഓടിച്ച് പട്ടണത്തിലെ ഒരു  സത്രത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു. രാത്രി മുഴുവന്‍ അവന്‍  അയാളെ ശുശ്രൂഷിച്ചു. അയാൾക്കു് ആശ്വാസമുണ്ടെന്നു കണ്ടപ്പോൾ പുലർച്ചയ്ക്ക് അയാളെ സത്രം സൂക്ഷിപ്പുകാരന്റെ പ്രത്യേക അന്വേഷണത്തിന് ഏൽപ്പിച്ചു;
മുൻകൂർ കുറെ പണവും കൊടുത്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; "എന്നെ പരിപാലിക്കുന്നു എന്നവിധം അയാളെ സംരക്ഷിക്കുക. നിനക്ക് അധികച്ചെലവു വന്നാൽ മടക്കയാത്രയിൽ ഞാനതു തന്നുകൊള്ളാം." അനന്തരം അയാൾ തന്റെ യാത്ര തുടർന്നു.

നിയമജ്ഞാ, ഇപ്പോൾ എന്നോടു പറയൂ, ഈ മൂന്നുപേരിൽ ആരാണ് കള്ളന്മാരുടെ കയ്യിലകപ്പെട്ട മനുഷ്യന് "അയൽക്കാര"നായത്?"

           നിയമജ്ഞന്‍ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു; "അവസാനം വന്നവന്‍, അയാളോട് കരുണ കാണിച്ചവന്‍, ആയിരുന്നു അയാൾക്കു് അയൽക്കാരന്‍."
"ഇതുതന്നെ നീയും ചെയ്യുക. അപ്പോൾ നീ നിന്റെ അയൽക്കാരനെയും അയൽക്കാരനിൽ ദൈവത്തെയും സ്നേഹിക്കുകയായിരിക്കും ചെയ്യുക. അങ്ങനെ നീ നിത്യജീവന് അർഹനായിത്തീരും."

Sunday, October 30, 2011

ഭോഷനായ ധനികന്റെ ഉപമ


ഈശോ ജനക്കൂട്ടത്തോടു സംസാരിക്കുകയാണ്: " നിങ്ങളുടെ യുവത്വം ആത്മീയമായി പരിശുദ്ധമായി കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക. ആ പരിശുദ്ധി നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ജാഗ്രതയോടെയിരിക്കുക. ശാരീരികസന്തോഷങ്ങൾക്കും അധികാരത്തിനും വേണ്ടി
അത്യാർത്തിയുണ്ടാകാതെ സൂക്ഷിക്കുക. മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം, അവന് ഈ ലോകത്തിലുള്ള സ്വത്തിനെ ആശ്രയിച്ചല്ല ഇരിക്കുന്നത്. നിത്യജീവിതത്തിൽ സ്വത്തിനുള്ള സ്ഥാനം വളരെക്കുറവായിരിക്കും. ജീവിക്കുന്ന വിധത്തെ ആശ്രയിച്ചാണ് ഈ ലോകത്തിലും  സ്വർഗ്ഗത്തിലും അവന്റെ സന്തോഷം നിലനിൽക്കുന്നത്. ദുർവൃത്തനായ ഒരു മനുഷ്യന് ഒരിക്കലും യഥാർത്ഥ സന്തോഷമുണ്ടാകയില്ല. നേരെമറിച്ച്, സുകൃതിയായ ഒരു മനുഷ്യന് എല്ലായ്പ്പോഴും സ്വർഗ്ഗീയമായ ഒരാനന്ദമുണ്ട്. അയാൾ ഏകാകിയും ദരിദ്രനുമാണെങ്കിലും യഥാർത്ഥ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും. മരണം പോലും അവനെ അസ്വസ്ഥനാക്കുകയില്ല. കാരണം, ദൈവത്തെക്കാണുവാൻ ഭയപ്പെടത്തക്ക വിധത്തിൽ അവനിൽ പാപമില്ല. ഭൂമിയിൽ വിട്ടുപേക്ഷിക്കാൻ മടിയുള്ള യാതൊന്നുമില്ല. സ്വർഗ്ഗത്തിലാണ് അവന്റെ നിധി.

നിങ്ങളുടെ നിധി ഇപ്പോൾത്തന്നെ നിങ്ങൾ സംഭരിച്ചു വയ്ക്കുക. യുവാക്കന്മാർ ഇത് നിങ്ങളുടെ യുവത്വത്തിൽത്തന്നെ ആരംഭിക്കുക. പ്രായാധിക്യത്താൽ മരണത്തോട് കൂടുതൽ അടുത്തവർ, വീഴ്ച വരുത്താതെ അദ്ധ്വാനം തുടരുക. മരണത്തിന്റെ ദിവസം ആർക്കും അറിഞ്ഞുകൂടല്ലോ. പലപ്പോഴും വൃദ്ധരായവർക്കു മുമ്പ് കൊച്ചുകുട്ടികൾ മരിക്കുന്നു. അതിനാൽ സൽപ്രവൃത്തികളും സുകൃതങ്ങളുമാകുന്ന നിധി ഭാവിജീവിതത്തിനായി സംഭരിച്ചുവയ്ക്കുന്ന ജോലി ഒട്ടും നീട്ടി വയ്ക്കരുത്. പലയാളുകളും പറയും, "ഓ! എനിക്കു ചെറുപ്രായമാണ്, നല്ല ആരോഗ്യമുണ്ട്. ഇപ്പോൾ ഞാനൊന്നു സന്തോഷിക്കട്ടെ. പിന്നീട് ഞാൻ നന്നായിക്കോളാം" എന്ന്. ഒരു വലിയ അബദ്ധമാണത്."

ഈ ഉപമ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ. ധനികനായ ഒരു മനുഷ്യന് അവന്റെ വയലുകൾ ധാരാളം വിഭവങ്ങൾ നൽകി. അത്ഭുതകരമാം വിധം വമ്പിച്ച ഒരു കൊയ്ത്തായിരുന്നു അത്. വയലുകളിലും മെതിക്കളങ്ങളിലുമെല്ലാം  ധാന്യങ്ങൾ കുന്നുകൂടിക്കിടക്കുന്നതു നോക്കി അയാൾ ആനന്ദിച്ചു. അറപ്പുരകൾ പോരാഞ്ഞ്, വീട്ടിലെ മുറികൾക്കുള്ളിലും തൽക്കാലഷെഡ്ഡുകൾക്കുള്ളിലും   അവ സൂക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നു. അയാൾ പറഞ്ഞു; "ഒരടിമയെപ്പോലെ ഞാൻ വേലചെയ്തു; എന്റെ വയലുകൾ  എന്നെ ചതിച്ചില്ല. പത്തു വർഷത്തെ പണി ഞാൻ ഒരുമിച്ചു ചെയ്തു. ഇനി അത്രയും കാലം ഞാൻ വിശ്രമിക്കും. ഈ ധാന്യമെല്ലാം സൂക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യും? ഒന്നും വിൽക്കാൻ എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല. ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്യും; എന്റെ അറപ്പുരകളെല്ലാം ഞാൻ പൊളിച്ച് വലുതാക്കിപ്പണിയും. എല്ലാം അവയിൽ സംഭരിച്ച ശേഷം പറയും; 'എന്റെ ആത്മാവേ, അനേക വർഷങ്ങളിലേക്കുള്ള വിഭവങ്ങൾ  നിനക്കുണ്ട്. അതിനാൽ വിശ്രമിക്കുക; ഭക്ഷിച്ചും പാനം ചെയ്തും ആനന്ദിക്കുക.' അനേകം ആളുകളെപ്പോലെ ഈ മനുഷ്യനും ശരീരം ആത്മാവാണെന്നു തെറ്റായിക്കരുതി, വിശുദ്ധമായതിനെ അശുദ്ധമായതുമായി കൂട്ടിക്കലർത്തി.  യഥാർത്ഥത്തിൽ, അലസതയിലും അശുദ്ധിയിലും ആത്മാവ് സന്തോഷിക്കയല്ല, വേദനിക്കയാണു ചെയ്യുന്നത്. വിളവെടുപ്പിനു ശേഷം എല്ലാം തികഞ്ഞു എന്നു കരുതി അയാൾ വിശ്രമിച്ചു.

ബുദ്ധിശൂന്യനായ ആ മനുഷ്യനോടു് ദൈവം പറഞ്ഞു: "ഭോഷാ, ശരീരവും ഭൂമിയിലെ സമ്പത്തും നീ ആത്മാവായി തെറ്റിദ്ധരിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ കൃപയെ നീ തിന്മയാക്കി. ഈ
രാത്രിയിൽത്തന്നെ നിന്റെ ആത്മാവിനെ ഞാൻ തിരിച്ചുവിളിക്കും. അത് നിന്നിൽ നിന്നെടുക്കപ്പെടുകയും നിന്റെ ശരീരം ജീവനില്ലാത്തതായിക്കിടക്കയും ചെയ്യും. അപ്പോൾ നീ ശേഖരിച്ചു കൂട്ടിവച്ചിരിക്കുന്നതെല്ലാം ആരുടേതായിരിക്കും? നീ അതു കൂടെക്കൊണ്ടുപോകുമോ? ഇല്ല; ഭൂമിയിലെ ധാന്യങ്ങളുമില്ല, സുകൃതങ്ങളുമില്ലാത്ത സ്ഥിതിയിൽ നീ എന്റെ സന്നിധിയിലേക്കു വരും.അടുത്ത ജീവിതത്തിൽ നീ ദരിദ്രനായിരിക്കയും ചെയ്യും. നിനക്കു ലഭിച്ച വിളവ് നിന്റെ അയൽക്കാർക്കു വേണ്ടിയും നിനക്കു വേണ്ടിത്തന്നെയും കാരുണ്യത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ നന്നായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവരോടു കരുണ കാണിക്കുകയാണെങ്കിൽ നിന്നോടു തന്നെയും നീ കരുണ കാണിക്കയാകും ചെയ്യുന്നത്. നിന്റെ ആത്മാവിനു മഹത്തായ കൃപയും കൈവരുമായിരുന്നു."  ആ രാത്രിയിൽത്തന്നെ അയാൾ മരിച്ചു. കഠിനമായി വിധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഞാൻ ഗൗരവമായി പറയുന്നു, തങ്ങൾക്കായി നിധി കൂട്ടിവയ്ക്കുകയും ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ സമ്പന്നരാകാതിരിക്കയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാവർക്കും ഇങ്ങനെ തന്നെ സംഭവിക്കും."

Saturday, October 29, 2011

ധനമോഹിയായ മനുഷ്യൻ

      അമിതമായ ധനമോഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള   ഈശോയുടെ പ്രഭാഷണം കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ,   ജനക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഒരാൾ മുന്നോട്ടുവന്നു പറയുന്നു; "ഞാൻ ഒരു ശിഷ്യനല്ല; എങ്കിലും ഞാൻ  നിന്നെ ബഹുമാനിക്കുന്നു. എന്റെ ഈ ചോദ്യത്തിനു മറുപടി തരിക. 'വേറൊരാളുടെ പണം കൈവശം വച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് നീതിയാണോ?'

                             "അല്ല. വഴിപോക്കന്റെ പണസഞ്ചി തട്ടിപ്പറിച്ചെടുക്കുന്നതുപോലെയുള്ള അപഹരണമാണത്."

"കുടുംബത്തിന്റെ പണമാണെങ്കിലും അങ്ങനെ തന്നെയാണോ?"

"തീർച്ചയായും. എല്ലാവർക്കും കൂടെയുള്ള പണം ഒരാൾ കൈക്കലാക്കുന്നതു ശരിയല്ല."

"എങ്കിൽ ഗുരുവേ, എന്റെ കൂടെ ആബൻമായിമിലേക്കു വരിക. ഡമാസ്കസിലേക്കുള്ള വഴിയിലാണത്. പിതൃസ്വത്തിൽ എനിക്കുള്ള വീതം തരാൻ എന്റെ സഹോദരനോടു  കൽപ്പിക്കുക. എന്റെ അപ്പൻ മരണപത്രിക എഴുതാതെ മരിച്ചുപോയി. എന്റെ സഹോദരൻ സ്വത്തു മുഴുവൻ കൈക്കലാക്കി. ഞങ്ങൾ ഇരട്ട പിറന്ന സഹോദരന്മാരാണ്. ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേർ മാത്രമേ മക്കളായിട്ടുള്ളൂ; അവനുള്ള അവകാശം തന്നെ എനിക്കുമുണ്ട്."

ഈശോ അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറയുന്നു: "ഇത് വേദനയുളവാക്കുന്ന ഒരു ചുറ്റുപാടാണ്. നിന്റെ സഹോദരൻ തീർച്ചയായും നന്നായിട്ടല്ല പെരുമാറുന്നത്. എന്നാൽ എനിക്ക് ആകെ ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നത് നിനക്കു വേണ്ടിയും അവനു വേണ്ടിയും പ്രാർത്ഥിക്കുക മാത്രമാണ്.  അവനു വ്യത്യാസം വരാനും  എനിക്കു നിങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ വന്നു സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുന്നതിന് ഇടയാകാനും അങ്ങനെ അവന്റെ ഹൃദയത്തെ സ്പർശിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനുമായി പ്രാർത്ഥിക്കാം. നിങ്ങളുടെയിടയിൽ സമാധാനം സ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ നടപ്പ് എനിക്കൊരു പ്രശ്നമല്ല."

ആ മനുഷ്യന് ദേഷ്യം സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. അയാൾ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നു; "വാക്കുകൾ കൊണ്ട് എന്തു പ്രയോജനം? ഇക്കാര്യത്തിൽ വാക്കുകളൊന്നും പോരാ."

"നിന്റെ സഹോദരനോടു് കൽപ്പിക്കണമെന്നു നീ പറഞ്ഞില്ലേ? സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കുന്നത് കൽപ്പനയല്ല. കൽപ്പനയോടു കൂടി എപ്പോഴും ശിക്ഷയും കാണും."

"എനിക്ക് അർഹമായതു തന്നില്ലെങ്കിൽ ശിക്ഷയുണ്ടാകുമെന്ന് അവനോടു പറയണം. നിനക്കതു ചെയ്യാൻ കഴിയും. ആരോഗ്യം നൽകുന്നതുപോലെ രോഗം വരുത്താനും നിനക്കു കഴിയും. അവന് രോഗമുണ്ടാകുമെന്നു പറഞ്ഞ് പേടിപ്പിക്കണം. എങ്കിലേ അവൻ തരൂ.."

"മനുഷ്യാ, ഞൻ വന്നത് ശിക്ഷിക്കാനല്ല; മാനസാന്തരം വരുത്തുന്നതിനാണ്. എന്റെ വാക്കുകൾ നിനക്കു വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ സമാധാനമുണ്ടാകും."
 "ഏതു വാക്കുകൾ?"
"ഞാൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞുവല്ലോ, നിനക്കും നിന്റെ സഹോദരനും വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാമെന്ന്. നിനക്കു സമാധാനമുണ്ടാകാനും അവന് മാനസാന്തമുണ്ടാകാനുമായി."
"എന്തു വിവരക്കേടാ പറയുന്നത്! ഇതു വിശ്വസിക്കാൻ ഞാനത്ര വിഡ്ഡിയൊന്നുമല്ല. വന്ന് അവനോടു കൽപ്പിക്കുക."

ഇത്രയും സമയം വിനയാന്വിതനായി, ക്ഷമയോടെ സംസാരിച്ച ഈശോ, ശക്തിയും കാർക്കശ്യവുമുള്ളവനായി മാറുന്നു. ദേഷ്യപ്പെട്ട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ കരുത്തനായ മനുഷ്യനോടു് കുനിഞ്ഞ് സംസാരിച്ച ഈശോ, നേരെ നിവർന്നു നിന്നുകൊണ്ടു ചോദിക്കുന്നു: "നിങ്ങളുടെ വിധിയാളനോ മദ്ധ്യസ്ഥനോ ആയി എന്നെ നിയമിച്ചതാരാണ്? ആരുമല്ല. എന്നാൽ  രണ്ടു സഹോദരന്മാർ തമ്മിൽ തെറ്റിപ്പിരിയാതിരിക്കാൻ അവിടം വരെ വരാൻ ഞാൻ  മനസ്സായി. രക്ഷകനും രമ്യതയുളവാക്കുന്നവനും എന്നുള്ള എന്റെ ദൗത്യം നിർവ്വഹിക്കാൻ ഞാനാഗ്രഹിച്ചു. എന്റെ വാക്കുകൾ നീ വിശ്വസിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ നീ തിരിച്ചു്
ആബൻമായിമിലെത്തുമ്പോൾ നിന്റെ സഹോദരനിൽ വ്യത്യാസം വന്നുവെന്നു നീ കാണുമായിരുന്നു. പക്ഷേ, നീ വിശ്വസിക്കുകയില്ല. നിനക്ക് അത്ഭുതം കാണാനും കഴിയില്ല.   നിന്റെ സഹോദരൻ കയ്യടക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന നിധി നിന്റെ കൈയിലാണു കിട്ടിയിരുന്നതെങ്കിൽ നീയും അവനിപ്പോൾ ചെയ്യുന്നതു തന്നെ ചെയ്യുമായിരുന്നു. നിന്റെ സഹോദരന് നീ കൊടുക്കുമായിരുന്നില്ല. നിനക്കും നിന്റെ സഹോദരനും ഒറ്റ സ്നേഹമേയുള്ളൂ; സ്വർണ്ണത്തോടുള്ള സ്നേഹം. ഒരു വിശ്വാസമേയുള്ളൂ; അതും സ്വർണ്ണം തന്നെ. നിന്റെ വിശ്വാസവും കൊണ്ടിരുന്നുകൊള്ളുക. നിനക്കു പോകാം."

ഈശോയെ ശപിച്ചുകൊണ്ട് ആ മനുഷ്യൻ പോകുന്നു. അത് ജനങ്ങൾക്ക് വലിയ ഇടർച്ചയായി. അവനെ ശിക്ഷിക്കണമെന്ന് അവർ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

എന്നാൽ ഈശോ അതിനു വഴങ്ങാതെ പറയുന്നു: "അവൻ പൊയ്ക്കൊള്ളട്ടെ. ഒരു മൃഗത്തെച്ചൊല്ലി നിങ്ങളുടെ കൈകളെന്തിനു മലിനമാക്കണം? ഞാനവനോടു ക്ഷമിക്കുന്നു. സ്വർണ്ണത്തിന്റെ സാത്താൻ അവനെ വഴിതെറ്റിച്ചിരിക്കയാണ്. അവനിൽ പിശാച് ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളും അവനോടു ക്ഷമിക്കുക. നിർഭാഗ്യനായ ആ മനുഷ്യനു വേണ്ടി നമുക്കു പ്രാർത്ഥിക്കാം. സുന്ദരമായ ആത്മാവോടെ അവൻ വീണ്ടും  സ്വതന്ത്രനായ ഒരു മനുഷ്യനായിത്തീരട്ടെ!"

അമിതധനമോഹം അരുത്

             ഈശോ സമ്പന്നരുടെ പട്ടണമെന്നറിയപ്പെടുന്ന തിബേരിയാസിലാണ്. ധാരാളം ജനങ്ങൾ ഈശോയെ ശ്രവിക്കാൻ വന്നെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈശോ രോഗികൾക്ക് സൗഖ്യം നൽകി. അന്യായമായി സമ്പാദിക്കുന്ന സ്വത്തിനെക്കുറിച്ചും സ്വർഗ്ഗരാജ്യം നേടണമെങ്കിൽ   അതിൽനിന്നു  മുക്തി പ്രാപിക്കേണ്ടതാവശ്യമാണെന്നും തന്റെ ശിഷ്യരാകണമെങ്കിൽ ധനത്തോടുള്ള നിർമ്മമത അനിവാര്യമാണെന്നും ഈശോ പപറഞ്ഞപ്പോൾ   ധനികരായ ചില ശിഷ്യർക്ക് മനഃപ്രയാസമായി. അവരുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഈശോ മറുപടി പറയുകയാണ്.

നിയമജ്ഞനായ ജോൺ ചോദിക്കുന്നു; "എന്റെ സ്വത്ത് നശിപ്പിച്ചു് കുടുംബത്തിന് ഒന്നുമില്ലാത്ത സ്ഥിതിയിൽ ആക്കണമോ?"

"വേണ്ട; ദൈവം നിനക്കു കുറെ സ്വത്ത്  തന്നിട്ടുണ്ട്. അത് നീതിനിർവഹണത്തിന് ഉപയോഗപ്പെടട്ടെ. അതായത് അതുപയോഗിച്ച് കുടുംബത്തെ സഹായിക്കുക; അതു നിന്റെ ചുമതലയാണ്. ഭൃത്യരെ മാനുഷികമായ രീതിയിൽ കരുതുക; അത് ഉപവിയാണ്. ദരിദ്രരേയും ദരിദ്രരായ ശിഷ്യരേയും സഹായിക്കുക; ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ സ്വത്ത് ഒരു തടസ്സമാകയില്ലെന്നു മാത്രമല്ല സഹായവും കൂടിയായിരിക്കും."

പിന്നീട് ജനസമൂഹത്തെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഈശോ പറയുന്നു: "ഏറ്റം ദരിദ്രനായ ഒരു ശിഷ്യൻ, എന്റെ പുരോഹിതനായ ശേഷം സമ്പന്നരുമായി അനീതിക്കുവേണ്ടി ഒത്തുതീർപ്പിലെത്തിയാൽ, അയാൾ സ്വർഗ്ഗം നഷ്ടമാകാൻ പാടുള്ള അപകടത്തിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്. എന്റെ ശുശ്രൂഷകരിൽ കുറേപ്പേർ സമ്പത്തിന്റെയും സമ്മാനദാനങ്ങളുടേയും ഈ പ്രലോഭനത്തിന് വഴിപ്പെട്ടു പോകുന്നവരായിരിക്കും. ഇതു സംഭവിക്കാൻ പാടുള്ളതല്ല. സ്നാപകന്റെ മാതൃക അനുകരിക്കുക. അവൻ മജിസ്ട്രേറ്റോ ജഡ്ജിയോ ഒന്നുമല്ലായിരുന്നെങ്കിലും നിയമാവർത്തനപ്പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നതുപോലെ മജിസ്ട്രേറ്റിന്റെയും ജഡ്ജിയുടെയും പൂർണ്ണത അവനിലുണ്ടായിരുന്നു. നിയമാവർത്തനത്തിൽ ഇപ്രകാരമാണു പറയുന്നത്: "നീ പക്ഷപാതരഹിതനായിരിക്കുക; ഒരിക്കലും കൈക്കൂലി വാങ്ങരുത്. കാരണം, കൈക്കൂലി നീതിജ്ഞന്റെ കണ്ണുകളെ അന്ധമാക്കുകയും നീതി അർഹിക്കുന്നവന്റെ  കാര്യം അപകടത്തിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു." മിക്കപ്പോഴും നീതിയുടെ വായ്ത്തലയ്ക്ക് പാപി സ്വർണ്ണം പൂശി അതിന്റെ മൂർച്ച കെടുത്തുന്നു. അരുത്, അങ്ങനെ സംഭവിക്കരുത്. ദരിദ്രനായിരിക്കാനും മരിക്കാനും പഠിച്ചുകൊള്ളുക; എന്നാൽ പാപവുമായി ഒരിക്കലും ഒത്തുതീർപ്പിലാകരുത്. ആ സ്വർണ്ണം ദരിദ്രർക്കായി ഉപയോഗിക്കാം എന്ന ന്യായത്തിന്മേലും അതു ചെയ്യാവുന്നതല്ല. അത് ശപിക്കപ്പെട്ട സ്വർണ്ണമാണ്. അതിൽനിന്ന് ഒരു നന്മയും ഉണ്ടാകയില്ലെന്നറിഞ്ഞിരിക്കുക. നിങ്ങളെ ഗുരുക്കന്മാരായി നിയമിച്ചിരിക്കയാണ്. നിങ്ങൾ തന്നെ സ്വന്തം കാര്യസാദ്ധ്യത്തിനായി തിന്മയോടു കൂട്ടുകൂടിയാൽ നിങ്ങൾ എന്തായിത്തീരും? തിന്മയുടെ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഗുരുക്കന്മാരായിരിക്കും. ആത്മാക്കളെ രക്ഷിക്കുന്നവരാകയില്ല."

Friday, October 28, 2011

വി. സൈമൺ, വി.യൂദാ തദേവൂസ്

ഒക്ടോബർ 28
ഇന്ന് അപ്പസ്തോലന്മാരായ വി. സൈമൺ, വി.യൂദാ തദേവൂസ് എന്നിവരുടെ തിരുനാൾ. 

വി. സൈമൺ

സുവിശേഷത്തിൽ കാനാൻകാരനെന്നും തീവ്രവാദിയെന്നും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന വി.സൈമൺ, 
വി. യോഹന്നാൻ കഴിഞ്ഞാൽ ഈശോയോടു് ഏറ്റവും വിശ്വസ്തത പുലർത്തിയ അപ്പസ്തോലനാണ്. 

ഈശോയുടെ പീഡാനുഭവത്തിനും കുരിശുമരണത്തിനും ശേഷം, കുരിശിൻചുവട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന ജോൺ ഒഴികെയുള്ള അപ്പസ്തോലന്മാരെയും (യൂദാ സ്കറിയോത്താ നേരത്തെതന്നെ ആത്മഹത്യ ചെയ്തിരുന്നു) മറ്റു ശിഷ്യരെയും തേടിപ്പിടിച്ച് ഈശോയുടെ പ്രിയസ്നേഹിതനായ ബഥനിയിലെ ലാസറസ്സിന്റെ ഭവനത്തിൽ എത്തിച്ചത് തീക്ഷ്ണമതിയായ സൈമൺ ആയിരുന്നു. ഈശോയുടെ നിർദ്ദേശ പ്രകാരമായിരുന്നു ഇത്.

ഈശോയുടെ ആദ്യ ശിഷ്യന്മാരായ ജോൺ, ആൻഡ്രൂ,  ജയിംസ്, പത്രോസ്, ഫിലിപ്പ്, ബർത്തലോമിയോ, തോമസ്, യൂദാ തദേവൂസ് എന്നിവർക്കു ശേഷം ഒൻപതാമത്തെ ശിഷ്യനായാണ് സൈമണെ ഈശോ സ്വീകരിക്കുന്നത്. പിന്നീടുള്ള സൈമണിന്റെ ആത്മീയ വളർച്ച ദ്രുതഗതിയിലാണ്. സൈമണിന്റെ സ്നേഹിതനും കുടുബസുഹൃത്തുമായ ബഥനിയിലെ ലാസ്സറസ്സിനെ സൈമൺ ഈശോയ്ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തുകയും പിന്നീട് ലാസ്സറസ്സ് ഈശോയുടെയും പ്രിയ സ്നേഹിതനായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.

സുവിശേഷ പ്രഘോഷണവേളയിൽ ഈശോ പലപ്രാവശ്യം മനസ്സു തളർന്ന് ദുഃഖിതനായി കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. അത്തരമൊരു വേളയിൽ സൈമൺ ഈശോയോടു ചോദിക്കുന്നു:
"കർത്താവേ, അങ്ങിത്ര ദുഃഖിതനായിയിരിക്കുന്നതെന്താണ്?"
ഈശോയുടെ മറുപടി ഇപ്രകാരമായിരുന്നു: "സൈമൺ, വക്രതയുള്ള ലോകത്തിനു മുമ്പിൽ ഞാൻ നിരായുധനാണ്. കാരണം, ലോകത്തിന്റെ ദുഷ്ടതയോ സാത്താന്റെ കൗശലമോ എനിക്കില്ല. ലോകം എന്നെ പരാജയപ്പെടുത്തുന്നു. ഞാൻ വളരെ ക്ഷീണിതനുമാണ്..."
"അങ്ങ് ദുഃഖിതനുമാണ്. അങ്ങയുടെ ദുഃഖം വർദ്ധിക്കാൻ ഞങ്ങൾ സഹായിക്കയുമാണ്. പ്രിയ ഗുരുവേ, അങ്ങയുടെ ശിഷ്യരാകാൻ ഞങ്ങൾ യോഗ്യരല്ല. എന്നോടും എന്റെ സ്നേഹിതരോടും അങ്ങ് ക്ഷമിക്കണമേ.. എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ഞാൻ മാപ്പു ചോദിക്കുന്നു..."

അവസാന അത്താഴസമയത്ത് ഈശോ അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകി ചുംബിക്കുന്ന വേളയിൽ, സൈമണിന്റെ  പാദം കഴുകിയിട്ട് ഈശോ അടുത്തയാളിന്റെ പക്കലേക്ക് നീങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ സൈമൺ മുട്ടുകുത്തി ഈശോയുടെ പാദങ്ങൾ ചുംബിച്ചുകൊണ്ടു പറയുന്നു: "ശരീരത്തിന്റെ കുഷ്ഠത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ ശുദ്ധീകരിച്ചതുപോലെ പാപമാകുന്ന കുഷ്ഠത്തിൽ  നിന്നും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണമേ... അതുവഴി വിധിയുടെ സമയത്ത് ഞാൻ സംഭ്രമിക്കാൻ ഇടയാകാതിരിക്കട്ടെ, എന്റെ രക്ഷകാ.."

ഈശോ ഉറപ്പു നൽകുന്നു:  "ഭയപ്പെടേണ്ട സൈമൺ,  പർവതത്തിലെ മഞ്ഞുപോലെ വെൺമയുള്ളവനായി നീ സ്വർഗ്ഗീയ നഗരത്തിലേക്കു വരും."

വി.യൂദാ തദേവൂസ്


വി.യൗസേപ്പിന്റെ സഹോദരപുത്രനാണ് അപ്പസ്തോലനായ വി.യൂദാ ശ്ലീഹാ.
 
       അസാദ്ധ്യകാര്യങ്ങളുടെ മദ്ധ്യസ്ഥനായി   ഇന്ന്  ലോകം മുഴുവൻആദരിക്കുന്ന വി.യൂദാ,  ഈശോയുടെ ഏതാണ്ട് സമപ്രായക്കാരനും കളിക്കൂട്ടുകാരനുമായിരുന്നു.  പിതാവായ അൽഫേയൂസിന്റെയും   ജ്യേഷ്ഠസഹോദരങ്ങളായ ജോസഫിന്റെയും ശിമയോന്റെയും കഠിനമായ എതിർപ്പിനെ വകവയ്ക്കാതെയാണ് യൂദാ ഈശോയുടെ  ശിഷ്യനാകുന്നത്. (പിന്നീട് മറ്റൊരു സഹോദരനായ ജയിംസും - ചെറിയ യാക്കോബ് - യൂദായെ അനുഗമിച്ച് അപ്പസ്തോലഗണത്തിലേക്കു വരുന്നുണ്ട്) 

യൂദായുടെ എളിമയും ഈശോയോടുള്ള അതിരറ്റ സ്നേഹവും വിധേയത്വവും വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു വിശിഷ്ടരംഗം 'ദൈവമനുഷ്യന്റെ സ്നേഹഗീത' യിൽക്കാണാം. ഈശോയും യൂദാ സ്കറിയോത്താ ഒഴികെയുള്ള അപ്പസ്തോലന്മാരുമൊത്തായിരിക്കുന്ന ഒരവസരത്തിൽ, കറിയോത്തുകാരൻ യൂദാസിനെപ്പറ്റി മോശമായി സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഈശോ ഇടപെടുന്നു: "യൂദാ, നീ എന്റെ സഹോദരനാണെന്നതു  മൂലം  ശാസനയിൽ  നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെടുകയില്ല. നിന്റെ സഹോദരനോടു് നിഷ്കരുണമായി വർത്തിക്കുന്നതിനാൽ ഞാൻ നിന്നെ ശാസിക്കുന്നു. അവനു കുറ്റങ്ങളുണ്ട്; നിനക്കും കുറവുകളുണ്ടല്ലോ. അതിൽ ആദ്യത്തേത്, അവന്റെ ആത്മാവിനെ പൂർണ്ണതയിലേക്കു നയിക്കാൻ നീ എന്നെ സഹായിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്. നിന്റെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് നീ അവനെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നു. ഹൃദയങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുന്നത് കാർക്കശ്യം കൊണ്ടല്ല. അവന്റെ പ്രവൃത്തികളെ വിധിക്കാൻ നിനക്കെന്തെവകാശം? അതിനുള്ള പൂർണ്ണത നിനക്കുണ്ടെന്നു നീ വിചാരിക്കുന്നുവോ? നിന്റെ ഗുരുവായ ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നില്ലല്ലോ. കാരണം, അപൂർണ്ണതകളുള്ള ആ ആത്മാവിനെ ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നു.   അവന്റെ അവസ്ഥയിൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണെന്ന് നീ വിചാരിക്കുന്നുവോ? ആത്മാക്കളെ രക്ഷിക്കുന്ന പരിധിയില്ലാത്ത സ്നേഹം നിന്റെ സ്നേഹിതരിൽ ഒരുവനോടു കാണിക്കാൻ കഴിയാതിരിക്കേ, ഭാവിയിൽ ആത്മാക്കളുടെ ഗുരുവാകാൻ നിനക്കു് എങ്ങനെ കഴിയും?"

ശാസനയുടെ ആദ്യത്തെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മുതൽ തലകുനിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്ന യൂദാ, അവസാനമായപ്പോൾ നിലത്തു മുട്ടുകുത്തിക്കൊണ്ടു പറയുന്നു:" എന്നോടു ക്ഷമിച്ചാലും.. ഞാനൊരു പാപിയാണ്. എനിക്കു തെറ്റു പറ്റുമ്പോൾ ശാസിച്ചാലും. കാരണം, ശാസന സ്നേഹമാണ്."

യൂദായുടെ നന്മയ്ക്കായിട്ടാണ് താൻ ശാസിച്ചതെന്നും തിരുത്തപ്പെടുന്നവന്റെ എളിമ തിരുത്തുന്നവന്റെ ആയുധങ്ങളെ താഴെ വീഴിക്കുന്നുവെന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഈശോ യൂദായെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് തന്നോടു ചേർത്തുനിർത്തുന്നു.




(അവലംബം:  ദൈവമനുഷ്യന്റെ സ്നേഹഗീത)

Thursday, October 27, 2011

ഒരു ഉപമയും വിശദീകരണവും

 ഒരു ശരത്കാല പ്രഭാതം. ഈശോയും അപ്പസ്തോലന്മാരും ഒരു ഗ്രാമത്തിലാണ്. ഈശോ വഴിവക്കിലുള്ള ഒരു ചെറുഭിത്തിയിൽ ഇരിക്കുകയാണ്. അപ്പസ്തോലന്മാരും ഗ്രാമത്തിലെ ആളുകളും ചുറ്റും നിൽപ്പുണ്ട്. ഗ്രാമീണർ ഈശോയോടു ചോദിക്കുന്നു; "നിങ്ങൾക്കിവിടെ സന്തോഷമല്ലേ? ഞങ്ങൾക്കുള്ളതിൽ ഏറ്റം നല്ലത് നിങ്ങൾക്കു തന്നു."
"മറ്റേതൊരു സ്ഥലത്തേക്കാൾ സന്തോഷമാണ്. നിങ്ങളുടെ കരുണയ്ക്ക് ദൈവം പ്രതിസമ്മാനം നൽകും." ഈശോ മറുപടി പറയുന്നു.
"എങ്കിൽ ഞങ്ങളോട് കുറച്ചുകൂടി സംസാരിക്കുക. തീക്ഷ്ണതയുള്ള പ്രീശന്മാരും അഹങ്കാരികളായ നിയമജ്ഞരും ചിലപ്പോഴെല്ലാം ഇവിടെ വരും. പക്ഷേ അവർ ഞങ്ങളോട് സംസാരിക്കയില്ല. അത് നീതിയാണ്; അവർ വളരെ ഉയർന്നവരാ... ഞങ്ങളോ... പക്ഷേ ഞങ്ങൾ ഒന്നും അറിയാത്തവരായിരിക്കണമോ? ഞങ്ങളുടെ വിധി ഞങ്ങളെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു.."
"എന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ ഒരു വേർതിരിവും  വ്യത്യാസവും ഇല്ല. അവനിൽ വിശ്വസിക്കയും അവന്റെ പ്രമാണങ്ങൾ അനുസരിക്കയും  ചെയ്യുന്ന  എല്ലാവരും ഒന്നുപോലെ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.  അവന്റെ ഹിതം മനുഷ്യരെ അറിയിക്കുന്നതിനുള്ള ഉപാധിയാണ്  കൽപ്പനകൾ.   അവന്റെ രാജ്യത്തിൽ നിത്യസൗഭാഗ്യം നേടുവാൻ മനുഷ്യൻ ശരിയായി ജീവിക്കുന്നതിനായി കൽപ്പനകൾ നൽകിയിരിക്കുന്നു.

ഈ ഉപമ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുവിൻ. ഒരു  പിതാവിന് കുറെ മക്കളുണ്ടായിരുന്നു. ചില മക്കൾ അവനോടടുത്താണു ജീവിച്ചത്. ചിലർ ഓരോ കാരണങ്ങളാൽ അവനിൽ നിന്നകന്നും ജീവിച്ചുപോന്നു.    എന്നാൽ പിതാവിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എന്താണെന്ന് അവർക്ക്   അറിയാമായിരുന്നതിനാൽ ദൂരെയായിരുന്നെങ്കിലും   പിതാവിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം അവിടെയുള്ളതുപോലെ  അവർ  വർത്തിച്ചു.

പിതാവിൽ നിന്നകന്നു ജീവിച്ചിരുന്ന മക്കളെ വേലക്കാരാണ്  വളർത്തിയത്. ആ വേലക്കാരുടെ ഭാഷയും രീതികളും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. ആ പിതാവ് തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളും കൽപ്പനകളും അറിയിച്ചിരുന്നെങ്കിലും അവർ അത് മക്കളോടു പറയാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. കാരണം, അഹങ്കാരികളായ ആ ഭൃത്യന്മാർ ആ മക്കളെ മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ താണവരായിക്കരുതി. ഇതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കിയ പിതാവ്, മക്കളെയെല്ലാം ഒരുമിച്ചുകൂട്ടാൻ നിശ്ചയിച്ചു. എല്ലാവരേയും അവൻ വിളിച്ചു. മാനുഷികമായ അവകാശങ്ങൾ കണക്കാക്കിയാണ് അവൻ അവരെ വിധിച്ചതെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതുന്നുണ്ടോ? വീട്ടിൽ,  കൂടെ വസിച്ചവർക്കു മാത്രമേ അവൻ സ്വത്ത് കൊടുക്കുകയുള്ളോ? അവർ പിതാവിന്റെ കൂടെത്തന്നെയായിരുന്നതിനാൽ അവന്റെ
കൽപ്പനകളും അഭീഷ്ടങ്ങളും അവർക്കറിയാമായിരുന്നു. നേരെമറിച്ച്, പാടെ വ്യത്യസ്തമായ ചിന്താഗതിയിൽ, പിതാവിനെയോർത്ത് നീതിയായി പ്രവർത്തിച്ച മക്കളുടെ ചെയ്തികളെ പരിഗണിച്ച് അവരെ  അടുത്തുവിളിച്ച് അയാൾ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ നീതിയായ  പ്രവൃത്തികൾക്ക് ഇരട്ടി യോഗ്യതയുണ്ട്. കാരണം, നിങ്ങൾ മറ്റു സഹായങ്ങൾ കൂടാതെ സ്വന്തമനസ്സാൽ ഇവ ചെയ്തു. വന്ന് എന്റെ ചുറ്റിലും നിൽക്കുക. നിങ്ങൾക്കു് അതിന്നവകാശമുണ്ട്. മറ്റുള്ളവർക്ക് ഞാൻ എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും എന്റെ ഉപദേശത്താൽ നയിക്കപ്പെടുകയും എന്റെ പുഞ്ചിരിയാൽ സമ്മാനിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. നിങ്ങൾക്കു്  വിശ്വാസവും സ്നേഹവും കൊണ്ട് എല്ലാം ചെയ്യേണ്ടിവന്നു. വരൂ... നിങ്ങൾക്കുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ എന്റെ വീട്ടിൽ  തയ്യാറായിരിക്കുന്നു. എന്റെ വീട്ടിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നവരും വീട്ടിൽ നിന്ന് അകലെ ആയിരുന്നവരും തമ്മിൽ ഒരു   വ്യത്യാസവും എനിക്കില്ല. അടുത്തുള്ളവരായാലും അകലെയുള്ളവരായാലും വ്യത്യാസം വരുന്നത് എന്റെ മക്കൾ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തിയിലാണ്."

ഇതാണ് ഉപമ. ഇനി അതിന്റെ വിശദീകരണം കേൾക്കൂ. നിയമജ്ഞരും പ്രീശരുമെല്ലാം ദേവാലയത്തിനു ചുറ്റും വസിക്കുന്നു. നിത്യതയുടെ ദിവസത്തിൽ അവർ കർത്താവിന്റെ ഭവനത്തിൽ ഇല്ലാതിരിക്കാൻ ഇടയുണ്ട്. എന്നാൽ വളരെ ദൂരെയായതിനാൽ ദൈവകാര്യങ്ങൾ തീരെ അറിഞ്ഞുകൂടാത്തവർ അന്ന് അവന്റെ മടിയിലായിരിക്കാം. കാരണം. ദൈവത്തെ അനുസരിക്കാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ മനസ്സാണ് രാജ്യം നേടിത്തരുന്നത്; കുറെയേറെ അഭ്യാസങ്ങളും പഠനവുമല്ല.

അതിനാൽ  ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞുതന്ന  കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുവിൻ. ശിക്ഷ ഒഴിവാക്കണമെന്നു ചിന്തിക്കാതെ ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തെ പ്രതി മാത്രം അവ ചെയ്യുക. നിങ്ങൾക്ക് പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ ഒരു സ്ഥലമുണ്ടായിരിക്കും."

Wednesday, October 26, 2011

യൂദാസിന്റെ വിമർശനം

ഈശോ, അപ്പസ്തോലന്മാരും പ്രധാന ശിഷ്യരായ സ്റ്റീഫൻ, ഹെർമാസ്, മനേയൻ, തിമോണയൂസ്, നിക്കോളാസ്, പുരോഹിതനായ ജോൺ തുടങ്ങിയവരുമൊത്ത് ഒലിവുമലയുടെ ചുവട്ടിലാണ്.  ഈശോ പറയുന്നു: "നമുക്കു് മുകളിലേക്ക് ബഥനി റോഡിലേക്കു പോകാം. ഞാൻ  കുറച്ചു നാളത്തേക്ക് പട്ടണം വിട്ടുപോകയാണ്. നിങ്ങൾ എന്തെല്ലാം ചെയ്യണമെന്ന് നടക്കുന്ന വഴി ഞാൻ പറയാം."

"പട്ടണത്തിൽ നിന്നു പോകയാണോ? എന്തെങ്കിലും സംഭവമുണ്ടായോ?" പലരും ചോദിക്കുന്നു.
"ഇല്ല. പക്ഷേ കാത്തിരിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ ഇനിയും ധാരാളമുണ്ട്."
ഈശോയുടെ കൂടെയില്ലാതിരുന്ന പത്ത് അപ്പസ്തോലന്മാരിൽ ചിലർ ചോദിക്കുന്നു; "ഇന്നു രാവിലെ നീ എന്താണു ചെയ്തത്?"
"ഞാൻ  പ്രസംഗിച്ചു... പ്രവാചകന്മാരെക്കുറിച്ച്... പക്ഷേ അവർ ഒന്നും മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല."
"ഗുരുവേ, അത്ഭുതമൊന്നും പ്രവർത്തിച്ചില്ലേ?" മാത്യു ചോദിക്കുന്നു.
"ഇല്ല. ഞാൻ  ഒരാളോടു ക്ഷമിക്കുകയും ആ ആളിനുവേണ്ടി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്തു.."
"അതാരായിരുന്നു? ആരാണ് ഉപദ്രവിച്ചത്?"
"തങ്ങൾക്കു പാപമില്ല എന്നു ചിന്തിക്കുന്നവരാണ് പാപിനിയായ ഒരു സ്ത്രീയെ കുറ്റം വിധിച്ചത്. ഞാൻ അവളെ രക്ഷിച്ചു."
"പക്ഷേ, അവൾ പാപിയായിരുന്നെങ്കിൽ അവർ ചെയ്തത് ശരിയാണ്."
"അവളുടെ ശരീരം പാപിനിയുടേതായിരുന്നു... അവളുടെ ആത്മാവ്... ആത്മാക്കളെക്കുറിച്ച് പറയാൻ അനേകം കാര്യങ്ങളുണ്ട്. അറിയപ്പെടുന്ന പാപികളെ മാത്രമല്ല ഞാൻ പാപികളെന്നുദ്ദേശിക്കുന്നത്.  പാപം ചെയ്യാൻ മറ്റുള്ളവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവരും പാപികളാണ്."
"എന്നാൽ ആ സ്ത്രീ എന്തു പാപമാണു ചെയ്തത്?"
"വ്യഭിചാരം."
"വ്യഭിചാരമോ? എന്നിട്ടു് നീ അവളെ രക്ഷിച്ചോ? നീ അങ്ങനെ ചെയ്യരുതായിരുന്നു.." യൂദാ സ്കറിയോത്താ ആവേശത്തോടെ പറയുന്നു.
ഈശോ അവനെ തറപ്പിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിക്കുന്നു, "എന്തുകൊണ്ടാണ് അത് പാടില്ലാത്തത്?"

"കാരണം... അത് നിനക്ക് ഉപദ്രവമായിത്തീർന്നേക്കാം.. നിനക്കറിയാമല്ലോ അവർ നിന്നെ എത്രയധികം വെറുക്കുന്നുവെന്ന്. നിനക്കെതിരായി കുറ്റങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കാൻ അവർ ശ്രമിക്കയാണ്.. തീർച്ചയായും ഒരു വ്യഭിചാരിണിയെ രക്ഷിക്കുന്നത് നിയമത്തിനെതിരായിട്ടുള്ള പോക്കാണ്."
"എനിക്കവളെ രക്ഷിക്കണം എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല. ഞാൻ ഇത്രമാത്രമേ പറഞ്ഞുള്ളൂ; പാപമില്ലാത്തവർ അവളെ കല്ലെറിയണം എന്ന്. ആരും അവളെ എറിഞ്ഞില്ല; കാരണം പാപമില്ലാത്ത ഒരുത്തരുമില്ലായിരുന്നു. അതിനാൽ വ്യഭിചാരികളെ കല്ലെറിയണം എന്നുള്ള നിയമം ഉറപ്പിക്കയാണ് ഞാൻ ചെയ്തത്. എന്നാൽ ആ സ്ത്രീയെ രക്ഷിക്കയും ചെയ്തു."
"പക്ഷേ നീ..."
"ഞാൻ അവളെ കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലണമായിരുന്നു എന്നാണോ നീ പറയുന്നത്? അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് നീതിയാകുമായിരുന്നു. എന്നാൽ കാരുണ്യമാകുമായിരുന്നില്ല."
"ഹാ! അവൾ അനുതപിച്ചു... അവൾ നിന്നോടു്  മാപ്പപേക്ഷിച്ചു; അപ്പോൾ നീ..."
"ഇല്ല; അവൾക്കു് അനുതാപമേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾക്കു് നിരാശയും ഭയവും മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്."
"എങ്കിൽപ്പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട്? എനിക്കു നിന്നെ ഒട്ടും മനസ്സിലാകുന്നില്ല."
"എനിക്കറിയാം. നീ എന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. നീ ഒരിക്കലും എന്നെ ശരിക്കു മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ല. ഇപ്രകാരം മനസ്സിലാക്കാത്തത് നീ മാത്രമല്ല. പക്ഷേ അക്കാരണത്താൽ എന്റെ പ്രവൃത്തികൾ മാറ്റാൻ സാധിക്കയില്ല."
"മാപ്പപേക്ഷിക്കുന്നവർക്കാണ് അത് നൽകേണ്ടത്."
"ഓ! പാപപ്പൊറുതിക്കായി അപേക്ഷിക്കുന്നവർക്കു മാത്രം ദൈവം മാപ്പു കൊടുക്കയായിരുന്നെങ്കിൽ!! പാപം ചെയ്തിട്ട് അനുതപിക്കാത്ത എല്ലാവരേയും ഉടനടി പ്രഹരിക്കുകയാണെങ്കിൽ!!  അനുതപിക്കുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ പാപപ്പൊറുതി ലഭിച്ച അനുഭവം നിനക്കുണ്ടായിട്ടില്ലേ? നീ അനുതപിച്ചെന്നും അതിനാലാണ് നിനക്കു പാപപ്പൊറുതി ലഭിച്ചതെന്നും നിനക്കു തീർത്തു പറയാൻ കഴിയുമോ?"
"ഗുരുവേ,  ഞാൻ..."
"എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിക്കൂ.. കാരണം, നിങ്ങളിൽ പലരും ചിന്തിക്കുന്നത് ഞാൻ ചെയ്തത് തെറ്റാണെന്നും യൂദാസ് പറയുന്നത് ശരിയാണെന്നുമാണ്. അവൾക്കു മാപ്പു കൊടുത്തത് എന്റെ വിഡ്ഡിത്തമല്ല. പൂർണ്ണമായി അനുതപിച്ചതിനാൽ ഞാൻ പാപപ്പൊറുതി നൽകിയ മറ്റാത്മാക്കളോടു പറഞ്ഞത് അവളോട് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ അനുതാപത്തിലെത്തുവാൻ അവൾക്കു് സമയവും സാദ്ധ്യതയും ഞാൻ നൽകി.
അവൾക്കാഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ അനുതാപത്തിലേക്കും വിശുദ്ധിയിലേക്കും എത്തുവാൻ അവൾക്കു കഴിയും. നിങ്ങൾ ആത്മാക്കളുടെ ഗുരുനാഥന്മാരാകുമ്പോൾ ഇക്കാര്യം
ഓർമ്മിക്കുവിൻ. യഥാർത്ഥ ഗുരുക്കന്മാരായി വർത്തിക്കുന്നതിനും ആ സ്ഥാനത്തിന് അർഹരാകുന്നതിനും രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. ഒന്നാമത്തെ കാര്യം, തനിക്കുതന്നെ
കർശനമായ ഒരു ജീവിതചിട്ട... കാരണം, തന്നോടുതന്നെ അയവു കാണിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ മറ്റുള്ളവർ ചെയ്യുമ്പോൾ തെറ്റായി വിധിക്കുന്നു എന്ന കാപട്യത്തിൽ വീഴാൻ പാടില്ല. രണ്ടാമത്തെ കാര്യം, ആത്മാക്കൾക്ക് സ്വയം തിരുത്തുവാനും ശക്തി പ്രാപിക്കുവാനും സമയം നൽകാനുള്ള കാരുണ്യവും ക്ഷമയും നിങ്ങൾക്കുണ്ടായിരിക്കണം."